முல்லை பூவாடையை ஏந்தி வந்த சில்லென்றக் காற்று
மின்னல் இல்லாத அமைதியான வானம்
பகலை இரவாக்கிய கார்மேகங்கள்
மழலையை முத்தமிடும் அன்னைபோல் மெதுவாய் நினைந்த பூமி
சட சடவென என் கதவைத் தட்டிய சாரல் மழை
நினைந்தது வாசலல்ல என் இதயம்
சாரல் மழை அவள் நினையூட்டியது
வாழ்க மழை !!!
பல்லவி
மீண்டும் ஒரு பார்வை அவள் வீசி செல்கின்றாள்
பார்க்கும் போதெல்லம் ஒரு புன்னகை புரிகின்றாள்
அவள் பெயர் என்ன ? தெரியாதே
ஊரென்ன ? தெரியாதே
வயதென்ன ? தெரியாதே
வாழ்க்கை முறை ? தெரியாதே
காதலியே காதலியே என் பக்கம் நீ வாராதே
கண்களின் வழியே சென்று மூளையை நீ தின்னாதே
கண்மணியே கண்மணியே என்னை நீ பார்க்கதே
என் வாழ்வின் ஒரு நொடியும் உனக்காக கிடையாதே
மீண்டும் ஒரு பார்வை அவள் வீசி செல்கின்றாள்
பார்க்கும் போதெல்லம் ஒரு புன்னகை புரிகின்றாள்
சரணம் -1
காதல் வரும் ஒரு நிமிடம்
துன்பம் அதனால் பல தருணம்
ஆதாம் செய்த ஒரு தவறை
நானும் ஏன் செய்ய வேண்டும்
மீண்டும் ஒரு பார்வை அவள் வீசி செல்கின்றாள்
பார்க்கும் போதெல்லம் ஒரு புன்னகை புரிகின்றாள்
சரணம் -2
அதிகாலையில் நீ எழுந்தால்
வானவில் உன்னை வரவேற்க்கும்
சாலையின் நடுவே நீ நடந்தால்
மேகங்கள் உனக்குக் குடைப் பிடிக்கும்
உன்னை பிடிச்சிருக்கு ! பிடிச்சிருக்கு !
இருந்தும் நீ தேவை இல்லை....
காதலியே காதலியே என் பக்கம் நீ வாராதே
கண்களின் வழியே சென்று மூளையை நீ தின்னாதே
கண்மணியே கண்மணியே என்னை நீ பார்க்கதே
என் வாழ்வின் ஒரு நொடியும் உனக்காக கிடையாதே !!!
ஒரு உயிரை கொண்ரு இன்னுரு உயிரை வாழவைப்பதில் அர்த்தமில்லை
ஒருவரை அவமானப் படுத்தி இன்னொருவரை பெருமைப் படுத்துவதில் பயனில்லை
ஒருவர் உழைப்பில் இன்னொருவர் பலன் பெருவது ஞாயம் இல்லை
ஒருவரின் சொத்தை இன்னொருவர் பறிப்பது நீதி இல்லை
ஆனால் இவ்வனைத்தும் தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவோ அல்லது தாயின் கட்டளையின் நிமித்தம் செய்தாலோ அது பாவமில்லை.
